Bu aralar bebeklerime çok şefkatli davranıyorum. Ne kadar canım yanarsa yansın, neler ziyan olursa olsun, hiç sesimi çıkarmıyorum. Bazı korkular insanı nasıl da terbiye ediyor...
Böcek de bi o kadar sevgi dolu bunun karşılığında, sabah 6.20 gibi uyanmıştım bir kere o zaman, bir kere de işe gitmek için uyandığımda 08.50 gibi beni tekrar emdi. Canım benim.
Bu ara buraya çok kar yağıyor. Herkes "Akkuş normale döndü" diye yorumluyor bu hava koşullarını. Kızlar da hayatlarında ilk kez kar görüyor olmalarından dolayı, çok ilgililer. Şeker sürekli buzdolabının üzerine çıkıp mutfak penceresinden pür dikkat dışarıyı izliyor. Sanırım salon penceresinin manzarası çok ilgi çekici değil :) İlk yağdığı gün bir kere kucağıma alıp camı açarak izletmek istedim ama korktu. Kaçıp koşa koşa koridora gitti. Bizim evimizde zaten 1 koridor var.
Böcekse çok ilgili. Çok dingin, dikkatle izliyor karı. Yine de soğuk diye maksimum 1 dakika kucakta izleyip, camı kapatıyoruz.
İşte böyle...
Böcek de bi o kadar sevgi dolu bunun karşılığında, sabah 6.20 gibi uyanmıştım bir kere o zaman, bir kere de işe gitmek için uyandığımda 08.50 gibi beni tekrar emdi. Canım benim.
Bu ara buraya çok kar yağıyor. Herkes "Akkuş normale döndü" diye yorumluyor bu hava koşullarını. Kızlar da hayatlarında ilk kez kar görüyor olmalarından dolayı, çok ilgililer. Şeker sürekli buzdolabının üzerine çıkıp mutfak penceresinden pür dikkat dışarıyı izliyor. Sanırım salon penceresinin manzarası çok ilgi çekici değil :) İlk yağdığı gün bir kere kucağıma alıp camı açarak izletmek istedim ama korktu. Kaçıp koşa koşa koridora gitti. Bizim evimizde zaten 1 koridor var.
Böcekse çok ilgili. Çok dingin, dikkatle izliyor karı. Yine de soğuk diye maksimum 1 dakika kucakta izleyip, camı kapatıyoruz.
İşte böyle...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder