521. gün

Çok kere keşke ölen ben olsaydım diye düşünmüştüm.

Keşke sen olağanca naifliğin ve güzelliğinle, bu dünyayı güzelleştirmeye devam etseydin.

Keşke o kritik anlarda, seçim şansı bize ait olsa.

Sen gitmeden evvel yakınımdaki kimseyi kaybetmemiştim. Kaç kere alsak da bakımı önünde sonunda babama kalan balıklardan başka, çok yakınımda hiçbir canlı ölmemişti. Aslında seni öyle çok öyle derinden ve öyle farklı seviyordum ki, bazen bu sevgi gözlerimi dolduruyor, beni ağlatıyordu. Hatırlıyorum, sen gitmeden bir süre önce bir gün "Acaba Fıstık ölse üzülür müyüm?" diye düşünmüştüm. Üzülürüm herhalde, diye cevaplamıştım kendi kendime ölümle hiç karşı karşıya kalmamış biri olarak bunun kesin bir hesabını yapamamıştım. Elbette üzülürdüm ama bunun bu denli travmatik olabileceğini hiç, hiç, hiç hayal edememiştim. Bugün bile, evimde 2 kedi varken, üzerinden 1 buçuk yıl geçmişken, fotoğraflarının bulunduğu albümü açıp baktığımda ağlamaya başlıyorum.

Hala cevap bulamıyorum, hala çözüm de bulamıyorum.

Tabii ki onlar da şahıslarına münhasır kediler, kendilerine ait karakterleri var ve çok sevimliler, bana saf bir sevgi sunuyorlar; ama senin yerin senin halin senin tavrın kalbimin bir köşesinde hep bambaşka. Ne kadar kibar ne kadar kanaatkar bir kediydin.

Biliyor musun, babamın seninle benim karakterlerimizi benzetmiş olmasından ötürü, bazen bana, ömrümü erkenden tamamlayacakmışım gibi bir his geliyor. Bu beni biraz üzüyor ama biraz da üzmüyor. 

...

Neden böyle oldu sence Fıstık? Orada, artık cevabını bilebiliyor musun?

---

Kedilerimin ikisini de çok seviyorum ve tırnaklarını senin tırnak makasınla kestim. Yılbaşında Samsun'daki evimize gittik ve senin pembe tünelini kullanmalarına müsaade ettim. Umarım bunlardan rahatsızlık duymamışsındır. Geçen gün onlarla bir instagram fotoğrafı paylaştım, alınmadın değil mi meleğim? Facebook profilimde ve whatsapp profilimde seninle olan fotoğraflarımız var, telefonumun ekranında da. Eren abinin whatsapp profilinde de sen varsın.

Bazen acaba bu vefa bir yerlerde yeni kedilere haksızlık oluyor mu diye ufacık bir düşünce geçiyor aklımdan. Keşke senin bir cevap verebiliyor olma şansın olsaydı. Bahsettiğim değişiklikleri yapmaya yine de içim elvermiyor.

Fıstık... kalbim güzel anılarıyla birlikte öyle acıyor ki seni düşündüğümde.

---

Bugün instagramda patili dostlarımızın polimer kilden kolyelerini yapan bir sanatçının sayfasına rastladım. Seninkini yaptırmayı daha çok istedim, işte o yüzden fotoğraflarının olduğu albümü açmıştım. Yine bir sevgi ve çaresizlikle doldum. Bana bahşettiğin tüm güzelliklerin için teşekkür ederim. Tüm kalbimle.

Sen benim cennet manzaram olarak kalacaksın.

Yazmadığımda unutulduğunu düşünme sakın. Her gün aklımdasın.

En güzel yerlerde ağırlanman dileğimle. Görüşmek üzere meleğim.