20 Kasım 2016 Pazar

107. gün

Ölmemişliği anlamlandırmak, yaşamı anlamlandırmaktan çok zor.
Hele şu anki gibi bir işim yokken, hiç kimsenin hayrına bir şey sağlayamıyorken, bu yaşta ve tüketmekten öte yaptığım ihmal edilebilecek kadar çok az şey varken.
Sana kavuşmamak çok zor.

Seni çok özledim benim küçük prensesim. Bugün yanına geldim, ağladım, ağladım. Kedilerin yanına inmedim. Bazen yanına geldiğimde, annem babam olmasa, ve kimse bana mani de olmasa, bütün gün orda olsam, mezarının hemen yanındaki toprağa uzanıp, kolumu üzerine atsam. Sana sarılmış gibi, bütün günümü geçirsem. Güneş vursa, şu koşullarda olabilecek en mutlu halim olurdu. Toprağına yine öpücükler yapıştırırdım ellerimle sık sık. Ah benim meleğim, benim kalbimin en derini, benim bitanem. Sen hep en kıymetli kalacaksın.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder